Tuesday, November 22, 2016

साले...चोर कुठले...


ह्या विषयाची सुरुवात कशी करावी काही कळत नाहीये. फार राग येतोय. नेहमीचंच झालंय त्यांचं म्हणून वाटलं जरा लिहूनच काढू आणि मन मोकळं करू. मी बोलतोय ते पेट्रोल भरणाऱ्या चोरांबद्दल जे पेट्रोल पंपावर आपलं ''कर्तव्य'' निभावत असतात.

किस्सा असा कि माझ्या घराजवळच्या पेट्रोल पंपावर माझं भांडण झालं (४-५ वेळी) म्हणजे, ० रिडींग न दाखवणे, मधेच मागून कुणी 'बिल पाहिजे का?' असं बोलून लक्ष विचलित करणे वगैरे कारणांवरून.
वाटलं जरा पेट्रोल पंप बदलूया (जास्त अपेक्षा न ठेवता, कारण सगळी कडे असे चोर भरलेले आहेतच). मग चिंचवडला हायवे जवळ असलेल्या पंपावर जायला लागलो. १-२ वेळा ठीक वाटलं. तिसऱ्या वेळी गेलो, तीनदा म्हणालो ५०० चं टाक. त्याने टाकलं १००चं. हि ह्या चोरांची जुनी युक्ती. १०० म्हणून त्याने १ रुपयाचं सुद्धा भरलं नाहीये ते मला कळलं. माझी चांगलीच सटकली.
मी झालो सावध, त्याला फक्त हातवारे करून म्हणालो कि हे काय केलं? त्याने असा चेहरा केला कि अरेरे चुकून झालं.
...अरे साहेब मला १०० ऐकू आलं. १५० चं भरू का?
का रे? किती येतं १५० मध्ये?
...२ लिटर
कर तर हिशोब...२ लिटरला १५४ लागतात. वरचे तू टाकणार का?
त्याच्या कडे उत्तर नव्हतं. कसं असणार. त्याला कळलं कि चोरी पकडली गेली.
मग त्याने टाकलं ४०५ रुपयाचं पेट्रोल...अजून एक जुनी युक्ती (मुद्दामून थोडंस जास्त टाकणे) .
त्याला म्हणालो टोटल कितीचं टाकलं रे?
..५०५ चं साहेब
...परत हे वरचे ५ रुपये तू टाकणार का? काय कारण?
माझा आवाज वाढला कारण मला सहनच होईना. आजू बाजूचे लोकं बघायला लागले.
म्हणालो...चल पूर्ण पेट्रोल काढ गाडीतून, मोजून दे मला. चोरलं नसेल तर सगळ्या लोकांसमोर तुझी माफी मागेल.
त्याला सगळं कळलं होतं..त्याचा चेहरा थोडा पडला.
मी पण जे होईल ते बघूचं असं ठरवून गाडी मॅनेजर च्या केबिन समोर लावली. सगळ्यांना सांगितलं कि मला पेट्रोल मोजायचं आहे. मागून तो आला थोडं गया वया करू लागला.
...साहेब जरा प्रॉब्लेम चालू आहे घरी, लक्ष नव्हतं (वगैरे वगैरे).
...ते मला नको सांगू. कितीचं पेट्रोल मारलं ते सांग?
तो काही बोलेना आणि पेट्रोल काढून मोजायला पण तयार होईना. मग निघून गेला कारण मागे लाईन वाढली होती. तेव्हड्यात मॅनेजर साहेब आले. मी त्यांना किस्सा सांगितला.
त्यांना पण कळून चुकलं कि चोरी झालीये म्हणून. ते म्हणाले साहेब पैसे नका देऊ, जा तुम्ही.
मी म्हणालो मला पण काही फुकट नाही पाहिजे. त्याला विचारा कि खरंच कितीचं भरलंय, तेव्हडे पैसे देतो मी.
मॅनेजर म्हणाला... साहेब तुमचे पण पैसे काही फुकट नाही आलेत तुम्हाला कमवावे लागतातच ना? मी त्याच्या पगारातून कापून घेतो, जरा घडू दे त्याला अक्कल. जा तुम्ही.
मी परत पैसे देण्याचा निष्फळ प्रयत्न केला पण तो काही ऐकेना. मग म्हणालो असो...
मी निघणार तेव्हड्यात तो चोर आला...म्हणालो तुझ्या मॅनेजरशी बोल आणि निघून गेलो.

असो. विषय हा कि सकाळी सकाळी आपण घाईत असतो आणि त्यातल्या त्यात कुणी आपल्या समोर आपल्याला फसवतोय आणि आपण काहीच करू नाही शकत? फार वेदना दायक गोष्ट आहे हि. जर आपल्याला नाही कळलं कि पेट्रोल मारलं गेलं आहे तर काही प्रॉब्लेम नाही. पण जर का आपल्याला कळलं, कि पेट्रोल मारल्या गेलं आहे मग दिवसभर मनाची तळमळ सुरु असते. विषय त्या ३०-४० रुपयांचा नसतो तर मला कुणी तरी फसवलं आहे ह्या ग्लानीचा असतो. हा अनुभव फार वेदनादायक आहे. हा जरा जुना किस्सा होता, ह्या नंतर माझं चिंचवड, हिंजवडी, खराडी इथल्या बहुतेक पेट्रोल पंपावर भांडण झालंय. तुम्हाला माहित नसेल पण हे लोक दिवसाचे २-३ हजार असेच कमवतात (पगारा व्यतिरिक्त)    

इथे मी लिहू शकतो म्हणून ह्या चोरांच्या काही युक्त्या तुम्हाला सांगतो, आशा करतो कि तुम्हाला पटेल.
१. १०० म्हटलं कि म्हणतात ११०-१२० चं भरू का? वरचे १०-२० मारण्यासाठी असतात (एव्हाना १०० मधून तुमचं पेट्रोल त्याने मारलं असेल पण. कारण ज्याला प्रामाणिक पणाने पेट्रोल भरायचं आहे तो असं काहीच विचारत नाही)
२. तुम्ही ५०० म्हणाले आहे त्याने १०० चं टाकलं तर समजून घ्या कि तुमचं १०० चं पेट्रोल मारलंय. अगदी १००%.
३. पेट्रोल भरत असतांना... बिल पाहिजे का? म्हणणारे नेहमी पाठी मागूनच येतात. तुमचं लक्ष गेलं तर पेट्रोल गेलंचं समजा.
४. पेट्रोल भरत असतांना त्याने अचानक ट्रिगर दाबणे आणि तिथून पुढे परत भरण्यास सुरु करणे. (सेन्सर मुळे ट्रिगर आपोआप बंद होतो,  आपोआप झाल्यास काही प्रॉब्लेम नाही. त्याने बंद केल्यास समजून घेणे)
५. पेट्रोल भरत असताना ते मुद्दामून लक्ष विचलित करतात उदा. अरे साहेब हा स्क्रॅच कधी पडला? तुम्ही तिकडं बघितलं रे बघितलं तर गेलंच तुमचं पेट्रोल.
६. ५०० ऐवजी ५०३-५०४ चं टाकलं तर समजा त्याने पेट्रोल मारलंय. मित्रांनो आपल्याला फुकट पेट्रोल देणारा तो इतका काही मूर्ख नाहीये. आपल्याला वाटतं अरे ३ रुपयाचं याने जास्त भरलंय, फायदाच झाला कि आपला. आपण खुश होतो आणि निघून जातो. जर का चेक करायचा असेल ना तर त्याला म्हणा कि कॉम्पुटर रिसिप्ट दे? बघा किती घाबरतो तो.  

मित्रांनो आपले अधिकार जाणून घ्या. तुम्हाला वाटलं कि पेट्रोल चोरी झाली आहे  तर तुम्ही ते पेट्रोल काढून त्यांच्या कडून मोजून घेऊ शकता. सीसी टीव्ही बघू शकता. सगळ्यात महत्वाची ती कॉम्पुटर रिसिप्ट आहे. तिच्यात अगदी किती पेट्रोल भरलं आणि त्याची किंमत किती होते अशी माहिती छापून येते. सगळेच चोर नसतात पण पेट्रोल पंपावर कायम सावध राहा. इथे घाई नकोच.

काय करणार यार आपण सामान्य मनुष्य आहोत पण आपल्यालाच त्रास जास्त होतो त्यामुळे एकमेकांना अशी माहिती देऊन आपली होत असलेली लूट थाम्बवण्याचा पयत्न करूया.




   

     


Sunday, July 10, 2016

पुणेरी फटका


मी खाली जे काही किस्से लिहिले आहेत ते अगदी सत्य आहेत. म्हणजे आमच्या ऑफिस मधले केदार यांच्या सोसायटीत नेहमी घडत असलेले हे किस्से. कधी कधी रिकाम्या वेळेत ते असे किस्से सांगतात. त्यांच्या सोसायटीत फक्त 5-6 फ्लॅट आहेत. केदार सर सोडून सगळे लोक रिटायर्ड आणि जरा वयस्करच आहेत. सगळे मिळून 12-15 लोकं असतील. तरीही सगळ्यांना सांभाळणं किती अवघड आहे याचा  खालील किस्से वाचून तुम्हाला नक्कीच प्रत्यय येईल. 

किस्सा 1 - काका लाईट बंद का करतात ?
काही दिवसांपासून शेवटच्या आणि पहिल्या मजल्या वरचे काका यांची झाली दुश्मनी, म्हणजे ते एकमेकांशी बोलेना झाले. याचं कारण ऐका. ते असं की शेवटच्या मजल्यावर राहणारे काका सकाळी मॉर्निंग वॉक करण्यासाठी लवकर उठतात अगदी 5 ला आणि बाहेर निघतात. घरातून निघतांना ते प्रत्येक मजल्या वरचे लाईट बंद करत जातात. छोटीशी सेवा. पण यावर कुणाला काही ऑब्जेक्शन असायला हवं का? पण पहिल्या मजल्यावरचे काका चिडले. का तर ते म्हणतात माझ्या मजल्या वरची लाईट तुम्ही का बंद करतात. मीच ती बंद करणार. त्या बटणाला माझ्या शिवाय कुणीच हात लावायचा नाही. दोघांची चांगलीच जुंपली. इतकी की एकमेकांकडे ते बघत पण नाही यार. 

किस्सा 2- काकू रस्त्यावर गाडी लावू देत नाहीत 
आपण आपल्या सोसायटीत गाडी कुठे लावावी ह्या बाबत नियम पाळणे नक्कीच आवश्यक आहे कारण त्या जागेचा मालक तुमच्या वर ओरडू शकतो आणि विषय वाढू शकतो. सहसा असं कुणी करणार नाही. पण जर का तुम्ही रस्त्यावर जे अलिखित नियम आहेत ते पाळत नीट गाडी लावत आहात अगदी तुमच्या सोसायटी बाहेरच तर यावर सोसायटी मधल्या कुणाला काही आक्षेप असायला हवा का? नाही ना... 
एक काकू एका ड्रायव्हर ला रस्त्यावर एका ठिकाणी गाडी लावू देत नव्हत्या कारण..कारण की ती जागा त्यांच्या फ्लॅट पासून अगदी जवळ आहे. म्हणजे त्या घरातून निघाल्या की लगेचच गेट बाहेर गाडीत जाऊन बसू शकतात अशी ती जागा आहे. त्यामुळे त्यांची गाडी सोडून त्या तिथे कुणाला दुसऱ्याला गाडी लावू देत नाहीत किव्वा लावल्यास ओरडतात. रस्त्यावर पण आपला मालकी हक्क दाखवायला कमी नाही पडल्या त्या. तुम्हीच सांगा कसं होणार यांचं ? आणि केदार सांगतात की हे लोक अगदी स्पष्ट आणि इतक्या आत्मविश्वासाने बोलतात की समोरच्याला खरंच आपण काही चूक केली आहे असं वाटतं.

पाण्याची मोटर कधी लावली ह्यावरून चाललेल्या एका चर्चेत एक काकू म्हणाल्या की आमच्या ह्यांना साठवून ठेवलेलं पाणी आवडत नाही. त्यांना नळातून भरलेल्या बादलीच्या पाण्याने आंघोळ करायला आवडते...... आत्ता बोला ह्यावर. 
पाण्याविषयी भरपूर गोंधळ असतात सगळीकडे. आता सगळ्यांनी ठरवलं होतं की एकाच वेळी पाण्याची मोटर चालणार, तरी काही काका काय करतात की ते एक बारीक काठी घेतात आणि अगदी निशाणा लावून लोखंडी कपाटात बंद असलेल्या मोटारीचे बटन अगदी कौशल्य पूर्ण चालू करतात अगदी त्यांना वाटेल तेव्हा....... नुसता कहर आहे हो... :) 

अजून भरपूर किस्से आहेत जे सांगतांना केदार यांना हसू कंट्रोलच करता येत नाही. 

खरं तर असे लोकं अगदी सगळी कडे असतात म्हणजे आमच्या इथेही एक व्यक्ती 24 तास प्यायचे पाणी का पाहिजे ह्या साठी म्हणतो की मला रोज जेवतांना नळातून तांब्या भरून घ्यायची सवय आहे. बघा. पुणेकर ह्या विषयी प्रसिद्ध आहेतच :) पण काही लोकांचा स्वभावच असा असतो आणि स्वभावाला औषध नाही असं म्हणतात. असो.... पण मग ज्या लोकांना रोज अश्या काही काका काकुंशी लढायचे असते त्यांना देव शक्ती देवो अशीच प्रार्थना.   








Sunday, July 3, 2016

पाऊस असा रुणझुणता...

3-4 दिवसांपासून पावसाने बराच जोर धरला होता. अगदी शांतपणे त्याच बरसंन चालू होतं. आमच्या बाल्कनीच्या बाहेर एक मोठं अशोक झाड आहे. ते अगदी शांत पणे उभं होतं पाऊस अंगावर घेत. वारा अजिबात वाहत नव्हता. सगळी कडे शांतता. दुपार असल्याने वाहने देखील कमी होती  रस्त्यावर. फक्त पावसाचा स्स्स्स्स आवाज येत होता. ते झाड जोरात डोलत नव्हतं. कधीतरी झाडाच्या फांद्या हळुवार हलायच्या. असं वाटत होतं की त्या पावसाला हळूच इशारा करत होत्या, अनुमोदन देत होत्या की असाच बरसत रहा

पाण्याचे नाजूक थेम्ब पानांवर पडत होते, त्या क्षणा   पुरतं ते पान जोरात हलायचं आणि मग हळूच तो थेम्ब घसरून पानाच्या टोकावर यायचा. काही क्षणापुरता तेथेच रेंगाळत रहायचा. त्याची खाली पडण्याची इच्छाच होईना. शेवटी आपले रूप खुलवून दाखवत तो थेम्ब काही क्षणापुरता तेजोमय व्हायचा आणि झोका घेत खाली कोसळायचा

ते संपूर्ण झाड थोडं वाकून गेलं होतं, त्याच्या फांद्या आणि सगळी पाने देखील. पण रंग मात्र उजळला होता. असं वाटत होतं की त्या झाडाने स्वतःला अगदी समर्पित करून टाकलं होतं त्या पावसासमोर. जसं की एखादा प्रियकर आपल्या प्रियेसीचा अंगावर रंग उधळत होता आणि तिला देखील ते आवडत होतं. तिने लाजून मान खाली घातलेली होती आणि चेहऱ्यावर स्मित हास्य होतं. अंग अगदी ओलंचिंब झालं होतं पण मन अजून भरलेलं नव्हतं. ती हळूच चोरून त्याच्या कडे बघत होती आणि त्याने परत रंग टाकला तर लाजून मान फिरवत होती. मनात एकाच विचार की तू असाच रंग उधळत रहा माझ्यावर. कधी हळुवार तर कधी खुपसारे एकसाथ. असच पावसाचं चालू होतं कधी हळू तर कधी तो वेगात बरसत होता. आणि ते झाड अगदी शांतपणे उभं, कारण त्याला पण ते हवंच होतं.